Berichten

In een van mijn vorige blogs heb ik geschreven over een veel voorkomend probleem bij gehandicapten. Obstipatie. Verschillende onderzoeken laten zien dat dit bij 70% van de mensen met een IQ<50 voorkomt. Best veel, vind je ook niet?

Hoe ging het verder?

Als je deze blog gelezen hebt, weet je misschien nog dat ik begon over een jonge man waarvan ik in eerste instantie gevraagd werd of ik hem wilde masseren vanwege de spanning die hij in zijn lichaam had. Hij sliep de laatste tijd onrustig en was regelmatig wakker. Maar tijdens het gesprek met de verzorger bleek dat hij ook veel last van obstipatie en een opgeblazen buik had. Een aantal keer per week kreeg de man hiervoor een fosfaat klysma. Op dat moment ging er een lichtje bij mij branden. Zou het éen te maken kunnen hebben met het ander. Met andere woorden; zou zijn onrustig gedrag een gevolg kunnen zijn van de obstipatie? Of hield hij zijn ontlasting op door de spanning in zijn lichaam? Ik besloot dit bespreekbaar te maken.

Samen met de betrokken hulpverleners bij deze jonge man en zijn ouders, besloten we om de massage wekelijks in te zetten waarbij ik hem ook een buikmassage met kamilleolie zou geven. Daarnaast had ik een buik olieapplicatie voor hem gemaakt met essentiële olie van gember, roomse kamille en lavendel. Deze kreeg hij iedere nacht op zijn onderbuik. 6 weken lang, 6 dagen per week. Gedurende deze periode werd zijn ontlasting  geregistreerd met de Bristol Stool Chart .

De eerste massages

Ik bouwde de massages langzaamaan op om zo het vertrouwen van hem te krijgen. De spanning in zijn lichaam was goed voelbaar. Stijf gespannen armen en benen. Soms trok hij deze terug. Het is fijn als mensen dat doen. Klinkt raar, maar zo kunnen ze laten weten als iets teveel is/wordt of niet willen. Dat benoem ik dan ook. En de buikmassage? Dat was nog een te grote stap. De buik olieapplicatie kon wel ingezet worden. De begeleiders deden dit iedere avond bij hem op zijn onderbuik. Het kostte weinig tijd en werd een vast ritueel bij het naar bed gaan.

De eerste reacties

Na 4 weken merkte de begeleiders dat de buik minder gespannen was. Er waren vaker korte momenten dat hij rustiger in zijn stoel zat. Gedurende de nacht was hij kortere periodes wakker. Na een aantal massages merkte ik ook dat de spanning in zijn lichaam minder werd. Hij trok zijn armen niet meer terug en zijn benen lagen naast elkaar in plaats van stijf over elkaar.

Na 5 weken veranderde het ontlastingspatroon. De ontlasting was zachter en hij kreeg vaker spontaan ontlasting.

3 Maanden later

We zijn inmiddels een aantal maanden verder. De buik olieapplicatie krijgt hij nog steeds. Het is een vast onderdeel geworden in zijn dagelijkse verzorging. En hoe is het met de buikmassage gegaan? Nee, dat is niet gelukt. Een van de belangrijkste indicaties van het geven van een massage is dat iemand het ook toestaat.

Is de obstipatie helemaal verdwenen? Nee, maar het komt steeds vaker voor dat hij spontaan ontlasting heeft en daardoor minder klysma’s nodig heeft. Hoe fijn is dit voor hem! Want ik kan je vertellen dat het krijgen van een klysma behoorlijk ingrijpend is op je lichamelijke integriteit.

Waarom een buik olieapplicatie?

Het geven van een buik olieapplicatie is minder ingrijpend dan het geven van een klysma of andere laxerende middelen. De olieapplicatie is een dubbelgevouwen katoenen doek wat wordt afgedekt met vette watten. De olie die hiervoor gebruikt wordt bestaat uit een draagolie (amandel-, sesam- of jojobaolie) waaraan essentiële oliën zijn toegevoegd.  De katoenen doek wordt tot lichaamstemperatuur verwarmd en samen met een pluk vette watten op de huid van het te behandelen gebied bevestigd. De olieapplicatie is een warme behandeling. De verwarmde olie zal de warmte lang vasthouden en geleidelijk afgeven aan de huid. In het algemeen werkt een olieapplicatie omhullend, verwarmend, ontkrampend en daardoor eventueel ook pijnstillend. Je kunt dus zeggen dat een olie applicatie minder belastend is voor iemand die dit krijgt en het effect kan verrassend zijn.

Heb jij andere ervaringen of vragen?

Ik heb je een klein inkijkje gegeven hoe je op een andere manier obstipatie klachten zou kunnen verbeteren en verminderen. Heb jij hier ook ervaring mee?  Heb je vragen? Ik hoor het graag van je.

Het gebruik van essentiële oliën en het geven massages vervangt nooit een behandeling van welke door artsen zijn voorgeschreven…. Verander dus NOOIT zonder overleg met de behandelend arts de medicatie of behandeling van obstipatie. Ken jij iemand met obstipatie en zou jij graag een buik olieapplicatie willen geven? Ik help je graag. 

Wil jij meer weten over de verschillende Connecting Touch massages en Complementaire aromazorg in de gehandicaptenzorg?

Op vrijdag 5 april 2019 geef ik de workshop Complementaire aromazorg en Connecting Touch handmassage in Kerkrade

Op vrijdag 24 mei 2019 geef ik de workshop Connecting Touch voet- en hoofdmassage   & 4 essentiële oliën in de gehandicaptenzorg in Alphen a/d Rijn.

 

Hoe ontspanningsmassages binnen het dagbestedingscentrum Rozemarijn is ontstaan!

Anita Weerman vertelt tijdens dit interview over het ontstaan van de Hammam. Dit zijn ontspanningsmassages die aan gehandicapten én hun begeleiders gegeven werd. Ik heb er al eens eerder over geschreven. Mijn ervaringen over de de Hammam . Ik was nog werkzaam bij Studio Rozemarijn. Een werkplaatsencentrum waar volwassenen met lichamelijke en /of verstandelijke beperking werken. Ieder had zo zijn eigen aandeel in het arbeidsproces. Maar iedereen is belangrijk in het hele proces!

 

Het ontstaan

Een aantal weken geleden was ik hier aanwezig tijdens de boekpresentatie van het boek ‘Hoe warmte werkt.’ Tijdens deze presentatie vertelde Anita Weerman, antroposofisch verpleegkundige over het ontstaan van de Hammam op Rozemarijn. Inmiddels alweer een aantal jaar geleden. Toch is dit het zaadje geweest van het ontstaan van de Hammam groep.

Anita haar verhaal over het ontstaan intrigeerde mij. Het blijkt dat het niet alleen wat met de kinderen deed, maar ook met de medewerkers. Tijdens haar presentatie vertelde zij over de ‘Kunst van het niet praten.’ Dat is een reden geweest om haar te interviewen. Waarom? Omdat de effecten tijdens en na de Hammam zo prachtig waren, dat ik je dit niet wil onthouden.

 

Luister naar haar verhaal:

(met een heel mooi vervolg voor andere cliënten)

Meer Hammam momenten leren

 

Werk jij met gehandicapten of heb jij zelf een kind met lichamelijke en/of verstandelijke beperkingen. Zou jij graag meer willen weten over het creëren van Hammam momenten thuis of in de zorginstelling waar jij werkt? Wil jij graag zelf verschillende voet(reflex)-, hand- en hoofdmassages willen leren geven. Een heerlijk voetenbad willen leren geven met veilige essentiële oliën die je hierbij kunt gebruiken.

Neem dan gerust Contact met mij op. Dan kunnen we samen kijken wat ik voor jou/jullie kan betekenen.

 

 

 

 

Het zijn zware gevallen

 

Op vakantie

Het is een gewone doordeweekse dag. Eén van de gehandicapte jongeren, Rick, die ik verzorg is met zijn ouders twee weken op vakantie in het oosten van het land. Dit vakantiepark heeft alle voorzieningen voor mensen met beperkingen. Je kunt denken aan tilliften, hoog-laagbedden, ruime slaapkamers en woonkamer. Er is een aangepast zwembad op het terrein met extra warm water. Kortom, een echt vakantieoord, midden in de bossen waarin rust en ruimte een belangrijke rol lijken te spelen.

De 24 uurs zorg voor Rick gaat ook op zo’n vakantie gewoon door. Hij heeft een mooi en fijn team van verzorgers om zich heen weten te creëren. Iedereen schijnt het belangrijk te vinden dat hij ook met zijn ouders op vakantie kan.  We reizen dan ook één of meerdere dagen af naar het oosten van het land om voor hem zorgen. Tijdens dit soort dagen masseer ik hem ook regelmatig.

 

Zware gevallen

Als ik net aankom in het vakantiepark staan Rick en zijn ouders in de tuin te genieten van de stilte en rust. Af en toe loopt er een groepje kinderen met begeleiders voorbij. Maar dan loopt er een echtpaar op het pad. De vrouw draait zich een paar keer om en kijkt ons aan. Vervolgens loopt ze op ons af en zegt: ‘Er is hier wel veel verandert zeg. Het zijn wel allemaal zware gevallen. Dat was vroeger niet zo.’ Ze begint te vertellen dat het vroeger een revalidatiecentrum was geweest en dat ze het niet meer terug kent.

Ik merk dat haar woorden ‘zware gevallen’ mij irriteren. Ze kijkt Rick niet één keer aan maar praat over hem heen.  De vrouw praat over gehandicapten alsof ze er niet zijn en er niet toe doen. Woorden als ‘ Ik had nooit verwacht dat het zo zou zijn. Wat doen ze hier? Ik herken er niets meer van terug, jammer.’  Hoe respectloos komen haar woorden bij mij binnen. Het begint ondertussen in mij te borrelen.

 

Vakantie?

De moeder van Rick zegt dat zij zijn ouders zijn en hier twee weken met vakantie zijn.

‘Ouders? Vakantie? Gaan jullie ook op vakantie?’ zegt deze mevrouw verbaasd. Ze vraagt dan aan mij wat ik dan doe. Ik probeer het haar rustig uit te leggen. Toch realiseer ik mij dat zij er niet veel aan kan doen. Ik zie de vrouw van de ene verbazing in de andere vallen.  Het lijkt erop alsof zij in een situatie is beland die zij van te voren niet had voorzien. Er een heel ander beeld bij had. Ook bij de zware gevallen die zij op het terrein ziet rondlopen en rondrijden in hun rolstoel.

 

Geen contact

Terwijl de vrouw druk haar verhaal aan ons kwijt moet, kijkt zij niet één keer naar Rick. Zegt zij geen woord tegen hem, ook niet als ik tegen hem zeg dat deze mevrouw hier vroeger gewerkt heeft. De ouders van Rick blijven rustig en laten de vrouw haar verhaal doen. Af en toe wisselen wij een blik met elkaar uit.

Als de vrouw weer verdwenen is, blijven we allemaal wat verbouwereerd staan. Dit gesprek heeft hooguit 5 minuten geduurd en niet alleen op haar impact gehad maar ook op ons. ‘Dit is het raarste gesprek wat ik ooit heb gehad over Rick en zijn lotgenoten’ zegt moeder dan. Ik kan dit alleen maar beamen.

Als ik naast mij kijk zie ik Rick in zijn rolstoel, met zijn prachtige ogen en mooie lach. Het is jammer dat mensen dit vaak niet zien. Ik realiseer mij nog meer dat ik het mooiste werk heb wat ik mij maar kan bedenken. Het verzorgen en masseren van mensen met meervoudige beperkingen. Hoe zwaar het soms ook is.

 

Respectvol en met aandacht.

Het doet mij nog meer beseffen dat mensen met lichamelijke en/of verstandelijke beperkingen ook met respect en aandacht bejegend willen worden. Maar dat dit voor veel mensen lastig is, blijkt uit bovenstaand waargebeurd verhaal. Ik snap dat het lastig kan zijn. Daarom geef ik je gewoon 2 eenvoudige tips om respectvol en met aandacht contact te maken met mensen die dit niet gemakkelijk vanuit hunzelf kunnen doen.

Tip 1: Maak contact

Heel simpel, maar maak even contact met de ander. Gewoon door hem of haar gedag te zeggen. Ben jij gewend om iemand een hand te geven? Vraag desnoods of het kan aan de begeleider en doe dit dan nu ook.

Tip 2: Bij gesprek betrekken

Betrek de ander bij het gesprek. Dit kan eenvoudig door diegene even aan te kijken en te benoemen waar jullie het over hebben. Is de ander in staat om ook iets te zeggen, nodig hem of haar hiervoor uit. Hou er rekening mee dat het antwoordt langer op zich kan laten wachten dan je gewend bent. Geeft iemand geen antwoord, dan is dit ook oké. Het gevoel dat de ander zich gezien voelt is vele malen sterker dan het antwoord dat iemand wel of niet geeft.

Tip 3: Praat over mensen en toon respect

Hoe praat jij over mensen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking? Heb je het over ‘die’ , ‘zware gevallen’, ‘debielen’. Ja, het komt echt voor dat gehandicapte mensen zo genoemd worden. Bij mij gaan mijn haren rechtovereind staan als ik anderen zo hoor praten. Mensen met beperkingen willen met respect benaderd worden. Dat houdt ook in dat je met respect over ze praat. Je kunt dit doen door iets moois over deze persoon te zeggen. Een compliment geven is leuk, maar ontvangen nog beter.

Connecting Touch Therapy massages

Connecting Touch Therapy is als aanrakingsmethode gericht op de zintuiglijke prikkelverwerking. Tijdens en na de behandeling is dit zichtbaar aan een toename van rustmomenten/ ontspanningsmomenten in de lichaamshouding, gezichtsuitdrukking en de ademhaling. Wil jij hierover meer weten? Kijk dan op: Connecting Touch Therapy

Cursus Connecting Touch massages

Ben jij geïnteresseerd om de verschillende massages te geven? Op zaterdag 24 februari en 3 maart start er weer een 2-daagse cursus Connecting Touch massages

Ps: Vanwege privacy redenen zijn de namen van al mijn artikelen gefingeerd.

 

Heb jij ook dit soort ervaringen gehad? Ik ben heel benieuwd hoe jij daar meer bent om gegaan? Zou je dit met ons willen delen door een reactie te geven?

 

5 tips die mij hebben geholpen

 

Er zijn van die momenten in mijn leven dat ik het even niet meer weet. Het is vast niet raar dat ik dit zo aan je vertel, want ik ben ervan overtuigd dat we dat allemaal weleens hebben. Dit keer was het aan het begin van mijn nachtdienst bij een jong volwassen man met meervoudige beperkingen die ik wekelijks thuis verzorg. Naast het geven van massages werk ik als verpleegkundige bij gehandicapten die nog thuis wonen. Zijn ouders vertellen dat hun zoon de laatste uren veel onrust heeft gehad.

 

De onrust

Ik kijk hem aan. Normaal heeft hij een grote lach op zijn gezicht en stralende ogen. Dit keer niet. Zijn harde en indringende geluiden vullen zijn kamer. Zo’n geluid alsof hij je heel hard roept, maar dan zonder woorden. Schijnbaar heeft hij ergens last van. Het lijkt er dit keer op dat het zijn buik is. Zijn gezicht vertrekt in een grimas en hij beweegt zijn benen onrustig op en neer. Vaak is het zijn ontlasting wat hem dwarszit. Ouders komen er niet achter en laten mij alleen met hun zoon. En dat is oké, want ik kan je vertellen dat het veel energie voor alle partijen kost als niet duidelijk is wat er aan de hand is. Voor ouders is het fijn als er iemand is die het even van hun kan overnemen.

 

Machteloos gevoel

Met grote ogen kijkt hij mij aan. Ik vind het altijd moeilijk om te zien. Iemand die door zijn gedrag aangeeft dat er iets is. Onbegrepen wordt omdat hij verbaal niet duidelijk kan maken wat er is. Ik kan je vertellen dat het mij een machteloos gevoel kan geven.

Je vraagt je nu misschien af: ‘Waarom halen ze er dan geen dokter bij.’  Misschien klinkt het voor jouw raar in je oren, maar zij kunnen vaak op dat moment ook niets doen. Deze ervaringen hebben we al gehad. Observeren, signaleren en hem het gevoel geven dat we er voor hem zijn. Daar kiezen we nu voor. Terwijl ik rustig tegen hem praat, vertel ik hem dat ik zie dat er iets dwars zit. Het is belangrijk dat ik hem serieus neem. Hij reageert met dezelfde harde geluiden en zijn ‘andere blik’ in zijn ogen.

Hoe simpel is het om nu te denken ‘geef hem dan een pijnstiller’. Was het maar zo makkelijk. Bij deze jongen is om verschillende lichamelijke redenen voorzichtigheid geboden om een ‘gewoon Paracetamolletje’ te geven. Die kwetsbaarheid vraagt om goed na te denken om een juiste beslissing te nemen.

 

Controles en afstand nemen

Ik doe een paar controles om te kijken of hij misschien koorts heeft en ziek wordt. Alles is goed. Misschien helpt een andere houding hem zich prettiger te voelen en laat hem op de rand van het bed zitten. Helaas, hij verstijft nog meer. De onrust wordt erger en hij begint hardere geluiden te maken. Vervolgens leg ik hem op zijn zij. Het is heel even stil, maar dan begint hij weer hard te roepen en met zijn benen te trappelen. Ik draai hem op zijn rug. Ruggensteun omhoog, ruggensteun omlaag. Stil zijn en naast hem gaan zitten. Muziek aan. Niets helpt en dan komt het moment dat ik even niet meer weet wat ik nu kan doen om hem te helpen.

 

Ik neem even afstand en denk kort na wat ik nog kan doen. Dan neem ik een besluit en draai hem op zijn buik. Zijn gordijn gaat een stukje open zodat hij naar buiten kan kijken. Het is donker maar de lantaarnpaal vlak voor het huis geeft voldoende licht. Na een paar minuten wordt hij rustiger. Af en toe kijkt hij mij aan en verschijnt er langzaamaan weer een voorzichtige twinkeling in zijn ogen. Een kwartiertje later ligt hij ontspannen op zijn buik naar buiten te kijken. Als ik hem na een tijdje weer op zijn rug leg, valt hij na een uurtje in een rustige en ontspannen slaap. Wat er met hem aan de hand is geweest? Ik kan het je niet zeggen.

 

Mijn eerste jaar

Het doet mij denken aan mijn eerste jaar in de gehandicaptenzorg. Mijn 18 jaar ervaring als verpleegkundige op het consultatiebureau  waren misschien toch onvoldoende geweest om met deze nieuwe doelgroep te werken. Regelmatig heb ik gedacht: ik weet het even niet meer. De intensieve begeleiding en verzorging. Ervoor zorgen dat ik in mijn eigen kracht bleef staan, maar hoe doe je dat als je continue het gevoel hebt uitgedaagd te worden? Je het moeilijk vindt om je kwetsbaar op te stellen. Ik het liefst alles alleen wilde oplossen. Eén ding werd mij snel duidelijk: het lag niet aan de ander, ik moest aan mijzelf werken om met dit gevoel leren om te gaan. Wil jij weten wat ik heb gedaan?

 

 

4 Tips die mij hebben geholpen

 

  1. Maak het bespreekbaar: Door mijn machteloosheid bespreekbaar te maken met collega’s kreeg ik steun en tips. Ik heb ervaren dat ik niet de enige was die hier last van had. Die herkenbaarheid zorgde voor saamhorigheid.
  2. Neem afstand: Ik had de neiging om te dicht op iemands huid te zitten. Typisch een gevalletje van ‘overzorgen’. Bewustwording van dit soort momenten en ademhalingsoefeningen hebben mij geholpen om afstand te nemen. Zowel op het moment als ik het even niet meer wist, maar ook op momenten als ik rustig was. Op deze manier leerde ik mijzelf een goede buikademhaling aan. Extra tip: Ervaar jij een moment van even niet meer weten? Is het lastig om in het moment bv. je ademhaling onder controle te krijgen. Ga even naar de wc. Een plek waar je ongestoord een oefening kunt doen.
  3. Humor: Lachen geeft lucht. Door de dingen bespreekbaar te maken, niet alles te serieus te nemen, de humor van iets ook in kunnen zien heeft mij enorm geholpen.
  4. Sta open voor leermomenten: Het heeft lang geduurd voordat ik dit mijzelf toestond. Achteraf kan ik zeggen dat de perfectionist mij behoorlijk in de weg heeft gezeten. Door open te staan voor mijn leermomenten heb ik mij kwetsbaar durven op te stellen. Maar heeft het mij veel meer gebracht. Ik sta meer in mijn eigen kracht. Geeft mij rust en vertrouwen. Dat gun ik jou ook.
  5. Benoem de dingen die wel goed zijn gegaan: We hebben de neiging om ons te focussen op de dingen die niet goed gaan. Dat had ik ook. Door mij hiervan bewust te worden ben ik mij gaan focussen op de dingen die wel goed waren gegaan. Ik kan je vertellen dat dit veel meer was dan ik van te voren had gedacht.

 

Contact

Wil jij graag meer weten over wat ik doe? Neem dan gerust Contact met mij op.

 

Jouw ervaringen

Herken jij je in mijn verhaal? Loop je ergens tegenaan?  Het zou super zijn als je dit met ons wilt delen. Je kunt dit doen door je reactie hieronder te schrijven. Wil je liever anoniem blijven? Geen probleem. Stuur dan een mail naar : [email protected]

 

 

Etherische oliën in de gehandicaptenzorg.

Hoe bekend ben jij met het gebruik van etherische olie? Of misschien moet ik het anders zeggen: Hoe bekend is het gebruik van etherische oliën in de gehandicaptenzorg? Wat denk jij? Als ik het zo om mij heen vraag aan ouders en mensen die in de gehandicaptenzorg werken, dan is het niet zo heel erg bekend en al helemaal niet gewoon.

 

Onbekend maakt onbemind

Mensen met een lichamelijke en verstandelijke beperking hebben over het algemeen medicijnen nodig om zo goed mogelijk te kunnen functioneren. In gesprekken met ouders en verzorgers die ik heb gevoerd kwam regelmatig naar voren dat ze het idee hebben dat het of-of is. Medicijnen of aromatherapie. Mensen schijnen te denken dat ze niet samen gebruikt kunnen worden.

Daarnaast vertelde ouders mij bang te zijn dat het door mensen wordt geadviseerd die tegen medicijnen zijn. Die geloven dat je alles op natuurlijke wijze kunt genezen. Dat is een groot misverstand. Zeker voor de doelgroep waar ik mee werk. Een kwetsbare doelgroep die vaak medicatie moet blijven gebruiken vanwege hun lichamelijke en verstandelijke beperkingen en aandoeningen. Het lijkt erop dat de term ‘onbekend maakt onbemind’ hier een rol in speelt. Ik heb ervaren dat het gebruik van etherische oliën het lichaam op een andere manier kan ondersteunen. Je moet weten waarom, wat, wanneer en hoe je de olie gaat gebruiken. Dit zijn belangrijke vragen die ik mijzelf altijd stel als ik hier gebruik van ga maken.

 

Mijn ervaringen en 2 recepten van etherische oliën.

 Lavendelolie en Geraniumolie

 

Schimmels en smetplekken

Een gehandicapte jongeren had de afgelopen zomermaanden een steeds weer terugkerende schimmelinfectie aan de binnenkant van zijn hand. Dit schijnt door zijn contracturen te komen. In het begin werden zijn handen met een lichte hormoonzalf ingesmeerd volgens gebruik. Dit bleek niet voldoende te zijn. Binnen 1½ week na het stoppen van de hormoonzalf kwamen de klachten weer terug. Na het vierde tubetje stelde ik ouders voor een oliemengsel te maken met etherische olie. Ouders stonden hier positief tegenover. Het voordeel van het gebruik van deze olie is dat je het langere tijd kunt gebruiken. Dit in tegenstelling tot (lichte) hormoonzalven. Binnen 2 weken zagen we dat de huid veranderde. Deze werd minder schilferig. De huidskleur werd minder vurig. Na 6 weken zag de huid er rustig uit en is de schimmelinfectie tot op heden niet meer terug gekomen. (zie foto’s)

Recept:

Gebruik altijd een biologische basisolie en etherische olie. De etherische olie heeft een therapeutische werking. Let op: Deze is duurder dan een etherische olie van een van de bekende drogisterijen.

  • 50 ml kokosolie (evt. gefractioneerde kokosolie. Dit is de vloeibare vorm)
  • 30 dr. Geraniumolie ( Botanische naam: Pelargonium asperum Ehr.ex Willd. Cv bourbon)
  • 20 dr. Lavendelolie ( Botanische naam: Lavendula angustifolia Mill.

 

Gebruik:

Smeer 3 x per dag de plek in met de Geranium/Lavendel massageolie. Als de wondjes en schimmelinfectie zijn verdwenen blijf je de olie nog 2 weken gebruiken. Daarna kan het gestopt worden.

Kalmerend en emotionele spanningen loslaten

Een ernstig meervoudig gehandicapte jonge vrouw met epilepsie en een autisme spectrum stoornis heeft periodes waarin zij veel onrust en spanning heeft. Dit uit zich in gillen, rennen en geen externe prikkels kunnen verdragen (muziek en andere geluiden). In deze periode zoekt zij veel contact met haar begeleiders. Dit laat zij zien door voor hun te staan en handcontact te maken. Doordat de vrouw niet kan praten is het vaak onduidelijk waar haar onrustige gedrag vandaan komt. Ik geef haar met regelmaat een lichaamsmassage met Turf/Lavendelolie.

Als ik weer bij haar ben vertelt moeder dat haar dochter weer een onrustige periode heeft. We gaan geraniumolie in een elektrische aromastreamer proberen.  In de praktijk blijkt de complexiteit van de geraniumolie te leiden tot een breed werkingsgebied. Geraniumolie is o.a.ontstekingsremmend, anti-bacterieel, schimmeldodend, wondhelend, krampstillend, pijnverdovend. In een aromastreamer blijkt geraniumolie een kalmerende werking te hebben en laat emotionele spanningen los.  Moeder zegt niet zo bekend te zijn met etherische oliën in de gehandicaptenzorg. Zij wil het zeker gaan proberen.

Een aantal weken later vertelt moeder dat het lijkt alsof haar dochter vaker rustiger gedrag vertoond als de geraniumolie in de aromastreamer gebruikt wordt. We besluiten om het te blijven gebruiken in periodes als de onrust weer toeneemt.

Recept:

Gebruik altijd een biologische basisolie en etherische olie. De etherische olie heeft een therapeutische werking.

Benodigdheden:

  • 1 Aromastreamer. Dit kan met een filter of waterreservoir zijn.
  • 1 tot 3 dr. Geraniumolie (Botanische naam: Pelargonium asperum Ehr.ex Willd. Cv bourbon)
  • Zet de aromastreamer na 2 tot 3 uur uit.

 

Cursus Connecting Touch massages aan gehandicapten

Op zaterdag 24 februari en 3 maart 2018 geef ik weer de cursus Connecting Touch massages . Een 2 daagse cursus waarin ik je voet-, hand- en hoofdmassages leer geven. Welke etherische oliën je op een veilige manier kunt gebruiken. In 2 dagen maak jij je eigen praktisch toe te passen Connecting Touch massageplan welke jij op je werk of thuis kunt toepassen. Daarnaast deel ik al mijn ervaringen met je. Wil jij weten hoe je de massages op je werk kunt gaan toepassen. Lees dan mijn blog: Gehandicapten gaan naar de Hammam

 

Jouw ervaringen

Heb jij ervaring met het gebruik van etherische oliën bij mensen met een lichamelijke en verstandelijke beperking? Het zou super zijn als je dit met ons wilt delen. Je kunt dit doen door je reactie hieronder te schrijven.

 

 

Gehandicapten gaan naar de Hammam

3 Tips om een Hammam op je werk te realiseren.

Het is alweer een jaar of 5 geleden dat binnen de dagbesteding waar ik gewerkt heb met gehandicapten er een grote verandering heeft plaats gevonden. De kinderen van toen waren 18 jaar geworden. Tijd om deel te nemen aan het arbeidsproces. Zo simpel als ik het hier schrijf was het niet. Dit had grote gevolgen en vroeg de nodige voorbereidingen. Van medewerkers, kinderen, jongeren, jong volwassenen en ouders. Een periode waarin ook voorbereidingen werden getroffen om de transitie van overheid naar gemeenten goed te laten verlopen. Al met al, het was een spannende en enerverende tijd.

Er kwam een nieuwe groepsindeling, nieuwe medewerkers en deelnemers (gehandicapten). Door uitbreiding van het werkplaatsencentrum verhuisde de jong volwassenen naar een nieuwe locatie. Ik weet niet of jij wel eens verhuisd bent, maar dit vraagt veel organisatie en zorgt voor een hoop stress. Dit geldt ook voor gehandicapten. Kortom, er werd veel gevraagd van iedereen en dat was regelmatig voelbaar. Deelnemers die bij binnenkomst op het werkplaatsencentrum snel geïrriteerd waren. Gedurende de dag onrustig heen en weer liepen, vaker om jou aandacht vroegen op welke manier dan ook.

 

Werkplaatsencentrum

Iedereen was zoekende naar duidelijke structuren die houvast konden geven. Maar iedereen was ook gemotiveerd om er een mooi werkplaatsencentrum van te maken. We gingen er allemaal voor.

Er ontstond een hout-, tuin-, textiel-, keramiek-, kook- en zeepwerkplaats. Er was ook een groep deelnemers die geen hele dag op één van de werkplaatsen aanwezig kon zijn. Een groep (ernstig meervoudig)  gehandicapten die niet teveel prikkels konden verdragen. Die extra lichamelijke verzorging nodig hadden.

 

De Hammamgroep

Het idee om een hammam groep te starten werd geboren. Vanuit ontspanning de dag starten om te kunnen leren. Leren door de beleving en zintuigen te prikkelen. Ruiken, voelen, horen, zien, proeven. De dag beginnen met een voetenbad, voetmassage, handmassage of hoofdmassage met voor ieder zijn eigen massageolie.

Een plek waar deelnemers van de andere werkplaatsen naar toe konden in een periode waarin zij een rustmoment of een moment van ontspanning nodig hadden om weer bij zichzelf te komen. Een plek waarin zij ook een voetmassage, voetenbad, handmassage konden krijgen. Spanning die zich had opgebouwd kon hier los gelaten worden. En dat is wat er ook vaak gebeurde. Deelnemers waarvan hun hoofd overliep van prikkels, werden hier vaak rustiger.

 

3 Tips om een Hammam op je werk te realiseren.

  • Begin klein. Zet minimaal 15 minuten voordat de deelnemers op de groep aankomen een aromastreamer aan met 5 druppels Lavendelolie. Gebruik een veilige aromastreamer. Deze gaat niet op water, maar werkt met een filter.
  • Start de dag voor extra kwetsbare gehandicapten met een handmassage met 100% biologische massageolie met essentiële olie (Lavendel, Roos) toegevoegd. Leer hoe jij de korte handmassage kunt geven. Tijdsinvestering? 5 tot 15 minuten.
  • Ga met je team brainstormen hoe jullie de massages op jullie groep kunt gaan realiseren. Heb je hierbij hulp nodig? Neem gerust Contact met mij op. Vanuit mijn ervaring kan ik jullie helpen om dit op zetten.

 

 

Meer Hammam momenten leren

Werk jij met gehandicapten of heb jij zelf een kind met lichamelijke en verstandelijke beperkingen. Herken jij bovenstaande situatie? Gun jij hen ook meer Hammam  momenten? Wil jij de verschillende voetreflex-, hand- en hoofdmassages en voetenbaden leren geven? In combinatie met veilige essentiële oliën die je hierbij kunt gebruiken? Wil jij weten welke oliën je bij specifieke klachten kunt gebruiken?

 

Cursus Connecting Touch massages aan gehandicapten

Op zaterdag 24 februari en 3 maart 2018 wordt 2 daagse cursus  Connecting Touch massages aan gehandicapten gegeven. Ik vertel je over al mijn ervaringen en leer jou hoe je de massages kunt geven.

Geef jij massages aan gehandicapten? Ik ben heel nieuwsgierig wat jouw ervaringen zijn. Wil jij dit met ons delen? Leuk! Je kunt dit doen door hieronder je reactie te schrijven.

 

 

We zitten samen in de auto. Annelies, moeder van 4 kinderen. 3 Gezonde meisjes en een ernstig meervoudig gehandicapte zoon van 17. Job. Ik ken Annelies nog niet heel lang, maar vanaf het eerste moment hebben wij een klik. Het gevoel alsof we elkaar al jaren kennen. We hebben dezelfde interesses. Houden van buiten zijn, wandelen, zingen en lachen veel. Maar misschien nog belangrijker: We genieten van de kleine dingen in ons leven.

We zijn op weg om haar zoon van school te halen. ‘Want ja, zo noemen wij dat. Al onze kinderen gaan naar school. Dus onze Job ook’. Tijdens onze autorit hebben wij het over de veranderingen in de wereld. De oorlogen, kinderen die in dit geweld opgroeien en zoveel ellende meemaken. Wat een traumatische ervaring dit voor hen is. De veranderingen in onze maatschappij. De groeiende eenzaamheid onder ouderen, minder aandacht hebben voor elkaar. En de veranderingen in de gezondheidszorg.

 

Moeder zijn van.

Job heeft naar mate hij ouder wordt meer zorg nodig. Hij wordt zwaarder, zijn lichaam werkt niet mee tijdens de verzorgingsmomenten. Annelies vertelt dat zij merkt dat door bezuinigingen de zorg voor Job is verandert. Ze iedere verandering, aanpassing bij meerdere instanties moet aankloppen. Ze zegt tegen mij: ‘Weet je wel hoeveel tijd en energie dit kost. Ik krijg vaak geen antwoord als ik een vraag per mail heb gesteld. Dan ga ik maar bellen en blijkt de juiste persoon niet aanwezig te zijn. Of ik een mail kan sturen.’ Ik schiet in de lach, maar zeg dat ik mij goed kan realiseren hoe frustrerend dit is. Ze doet het allemaal voor Job, hij kan het tenslotte niet zelf regelen en ik ben zijn moeder.

Annelies is zich heel goed bewust dat gehandicapten in andere landen het (veel) minder goed hebben dan in Nederland. ‘Maar toch klopt het ook niet in ons land’ zegt ze. Er is een verschil.

 

Gezond versus gehandicapt

Kinderen die gezond zijn gaan naar mate ze ouder worden een zelfstandiger leven leiden. Zij koppelen zich los van hun ouders. Gaan hun eigen toekomst opbouwen, studie volgen, werken en een salaris verdienen.

Wat een verschil met kinderen en volwassenen die gehandicapt zijn. Die volledig afhankelijk zijn van zorgverleners. En dat baart Annelies zorgen. Door de veranderingen in de zorg signaleert zij dat er minder tijd en aandacht is voor haar gehandicapte zoon. Op school is zijn klas groter geworden. Er zitten meer zorg intensieve kinderen in. Job zijn moeder vertelt: ‘Onze 3 meiden wonen allemaal zelfstandig. Voor Job zal de zorg alleen maar meer worden in de loop der jaren. Het lijkt wel alsof hier geen rekening mee wordt gehouden. Ik heb het gevoel dat ik Job continu moet verdedigen om iets waar hij niet om heeft gevraagd. Dat doet soms wel pijn.’

 

Ondeugend

Dan begint Annelies te lachen en vertelt dat het niet alleen maar kommer en kwel is. Job kan namelijk ook heel ondeugend zijn. Hij heeft zijn favoriete toetjes. Krijgt hij deze niet, dan laat hij het gewoon uit zijn mond lopen en kijkt je met glinsterende ogen aan. Job geeft ons ook zoveel liefde. Hij houdt van knuffelen. Het gebeurt regelmatig dat het net lijkt alsof hij ons dan roept door geluiden te maken.

Onze cadeautjes

Annelies weet dat ik Connecting Touch massages geef. De reacties die ik iedere keer weer krijg. Zo verschillend, maar voor mij o zo waardevol, waarop Annelies zegt: ‘Het zijn iedere keer weer cadeautjes die je krijgt. Als Job naar mij lacht, dan kan mijn dag niet meer stuk’.

Dat is precies zoals ik het ook ervaar. Genieten van de soms subtiele reacties van de mensen. De voldoening die dit geeft. Genieten van de kleine dingen in ons leven. Maar zeg nou zelf: ‘Hoe vaak krijg jij cadeautjes van je klanten? Ben jij benieuwd welke cadeautjes ik krijg? Lees dan dit verhaal

 

Mijn gratis cadeautje aan jou

Hoe zou jij het vinden als jij iemand met ernstig meervoudige beperkingen een handmassage kan geven?  Ik geef jou een gratis Video met handmassage cadeau

 

Ben jij ouder of begeleider van een kind of volwassene met ernstig meervoudige beperkingen? Wat zijn jullie cadeautjes en geniet momenten? Wil jij deze met ons delen? Ik hoor het graag. Vertel het mij gerust in een reactie hieronder.

 

Ps: Vanwege privacy redenen zij de namen in al mijn artikelen gefingeerd. 

 

Afgelopen week zijn mijn man en ik een paar dagen naar Deventer geweest. Een gezellige stad met leuke kleine straatjes en steegjes. Wat opvallend was, waren de kleine winkeltjes. Winkeltjes die je normaal gesproken niet snel in een stad ziet, maar dat even terzijde.

Het was vroeg in de middag en we hadden wel zin om te gaan lunchen. Terwijl we door één van de steegjes liepen zagen we een lunchroom met een leuk zonnig terras. Het zag er sfeervol uit en ondanks dat er niemand zat besloten we om hier te gaan lunchen. Wat bleek, in deze lunchroom werken mensen met een beperking.

Kort nadat we aan een tafeltje waren gaan zitten, werden we enthousiast begroet door twee medewerksters. Een van hen trad wat meer op de voorgrond dan de ander, maar de taken waren duidelijk verdeeld. De een nam de bestelling op, de ander bracht de bestelling naar de tafels.

Het werd drukker

Ondertussen werd het drukker op het terras, maar de dames bleven rustig en stoïcijns hun werk doen. Een paar tafeltjes bij ons vandaan was een echtpaar gaan zitten.

De medewerkster die de bestellingen opnam, liep naar hen toe en vroeg of zij al een keuze hadden gemaakt. De vrouw vertelde dat zij geen Nederlands verstond maar Duits spraken. Het drong nog niet goed tot de vrouw die de bestelling opnam door. Zij vroeg in het Nederlands of ze al een keuze hadden gemaakt. De vrouw antwoordt in het Duits. Dit gaat nog een paar keer zo door.

Er niet mee bemoeien

Ik voelde de neiging om mij ermee te gaan bemoeien, maar ik wist ook dat ik dit niet moest doen. Het is een patroon dat ik van mijzelf herken in de periode dat ik net in de gehandicaptenzorg werkte. Door mijn onervarenheid van toen, waar ik dacht dat gehandicapten weinig tot niets konden, nooit stil had gestaan dat zij zich ook konden ontwikkelen, ik dacht dat zij volledig afhankelijk waren van anderen, kreeg ik nu weer dàt gevoel. Door mijn ervaring van de afgelopen jaren weet ik inmiddels dat ik in deze situaties een stap achteruit mag doen om de ander de kans te geven om te leren en te reageren.Ik ga mij er niet mee bemoeien.

 

Duits praten

Plotseling ging de medewerkster Duits praten. Zinnen als ‘Was machen Sie. Ein Pfannekuch und ein Frites?’ ‘Möchten Sie auch etwas trinken?’ De vrouw begon een gesprek met het echtpaar. In het Duits. En eerlijk is eerlijk. Ik zou het niet veel beter hebben gedaan. Ik heb altijd geleerd dat je een gesprek niet mag afluisteren, maar in dit geval kon ik gewoon niet anders. En ik genoot ervan om te zien hoe de medewerkster haar werk deed.

Toen ze de bestelling had opgenomen en langs ons tafeltje liep, gaf ik haar een compliment dat ze zo goed Duits sprak. Ze vertelde dat ze vroeger altijd op wintersport naar Oostenrijk ging. ‘En ja, dan leer je nog eens wat.’ waren haar letterlijke woorden.

 

Iedereen wil zich ontwikkelen

Als ik iets geleerd heb de afgelopen jaren is dat iedereen de wil heeft om zich te ontwikkelen. Bij het in zijn ontwikkeling belemmerende kind gaat het erom zijn karakteristieke individualiteit te ontmoeten. Welke bijzondere mogelijkheden en welke intenties schuilen er in dit kind? Wat zit nog verborgen in het kind en mag tevoorschijn komen?

Voor volwassenen is het belangrijk te merken dat zij aangesproken worden op wat ze doen. Ook zij vinden het van groot belang dat zij iets voor een ander kunnen betekenen. Hoe klein dit in onze ogen dan zal zijn.

 

 

Onderstaande blog schreef ik begin 2017 en is het de begin geweest van de verandering. De verandering om mij volledig te gaan richten op massages aan mensen met een lichamelijke en verstandelijke beperking met de Connecting Touch Therapy. Ben je nieuwsgierig wat ik in januari 2017 hierover geschreven heb en de reden is van mijn verandering? Lees dan gerust verder.

 

Januari 2017

Vandaag gaat mijn blog over heel iets anders. Een heel andere doelgroep waar ik zo’n 10 jaar geleden onverwachts mee in aanraking ben gekomen en waar ik met heel veel plezier op een antroposofische dagbesteding mee heb gewerkt en heb verzorgd. En… ik doe dit nog steeds een aantal uur per week als verpleegkundige, alleen nu in de thuissituatie. Het zijn jongeren en jong volwassenen die lichamelijk en/of geestelijk gehandicapt zijn. Daarnaast geef ik massages aan mensen met  een ernstig meervoudige handicap of Niet Aangeboren Hersenletsel. En daar gaat mijn blog vandaag over en wil je meenemen in het verhaal van Fleur.

 

Even ruiken​

Iedere vier weken kom ik bij haar thuis om een Shantala lichaamsmassage te geven. Zo ook gisterenavond. Ik hoor haar al roepen als ik het huis binnenkom. Ze komt net uit bad, haar haren nog nat en haar vader legt haar net in bed. Fleur heeft een luide stem en maakt veel geluid door harde klanken te maken, gebaren te maken met haar handen en kan moeilijk stil liggen door haar spasmen. Haar benen schieten alle kanten uit, haar armen maaien onrustig om haar heen. Ik begin tegen haar te praten en vertel haar dat ze vandaag weer een massage krijgt. Dat ik een nieuwe essentiële olie ga gebruiken. Ik pak het flesje en draai de dop eraf en houd dit onder haar neus. ​Dit is het eerste moment dat er contact tussen ons is. Zoals gewoonlijk doet Fleur haar mond open en ruikt op haar manier aan het flesje en kijkt mij aan. Terwijl ik mijn spullen klaar leg en de kamer zich vult met de geur van lavendelolie en geranium​ olie merk ik dat Fleur rustiger in haar bewegingen wordt.

 

De eerste paar keer

Ik herinner het mij nog goed toen ik een aantal jaar geleden voor het eerst bij haar kwam. Ik masseerde haar in de volgorde zoals ik het geleerd had, waarbij haar benen en voeten als laatste gemasseerd werden. En dat vond zij niet prettig. Ze werd drukker in haar bewegingen, haar geluiden werden luider. De spanning in haar lijf bouwde zich langzaam aan weer op. Totdat ik na een aantal keer de volgorde ben gaan veranderen door te kijken en te voelen wat bij Fleur voor meer ontspanning kon zorgen.

 

 

Ze lag doodstil!

Ik begon haar te masseren. In het begin is zij nog onrustig, maar ik volg rustig haar bewegingen en begin zachtjes te neuriën. En dan komt daar een moment dat zij een diepe zucht slaakt en doodstil blijft liggen. Haar lichaam ontspannen en ze kijkt rustig voor zich uit. Ik voel de tranen in mijn ogen prikken en ben zo geraakt door dit moment. Ze blijft de rest van de massage stil en ontspannen liggen.

 

Door geslapen

De volgende ochtend ontvang ik een mail van moeder. Fleur heeft sinds lange tijd weer een nacht rustig door geslapen. Het voelt bijzonder maar ben ook dankbaar dat ik door het masseren iets kan betekenen voor Fleur maar ook voor haar ouders.

 

 

Knagen

Deze situatie is maar een kleine greep in mijn  ervaringen in het masseren van mensen met een lichamelijke en geestelijke handicap of Niet Aangeboren Hersenletsel. Het knaagt al een tijdje bij mij. In een maatschappij waarin er zoveel van ons wordt gevraagd. Mensen veel stress ervaren en zelfs Burn-out raken. Er veel therapieën worden aangeboden en mensen zelf een keuze kunnen maken om bv. gemasseerd te worden. Maar hoe zit het met de groep ernstig meervoudig gehandicapten en Niet Aangeboren Hersenletsel? Hoeveel stress ervaren zij in hun leven? Dit kan zijn door alle indrukken die zij te verwerken hebben (of juist moeite hebben om te verwerken), overgeleverd te zijn aan zorgverleners en niet zelf kunnen bepalen hoe en wat zij willen. Hoe zijn de zorgmomenten? Snel, vluchtig en met weinig daadwerkelijke aandacht? Hoe herken je het als ze pijn hebben of gewoon een rotdag hebben? Hoeveel stress geeft het om je niet te kunnen uiten?

 

Een verschil maken

Dat is de vraag die ik mij de laatste maanden steeds vaker stel. Ik ervaar steeds meer hoe belangrijk het is om juist deze doelgroepen te masseren. Een kortdurende hand- of voetmassage, het geven van een voetenbad met essentiële oliën, een Shantala lichaamsmassage of AromaTouch massage. Dit kan al een verschil maken in het moment.

Juni 2017

Het besluit is genomen. De verandering is een feit en ga mij volledig richten op massages aan gehandicapten en mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel. Een nieuw begin vraagt ook om afscheid te nemen van het oude. Vitaal En Energiek Leven gaat veranderen in Connecting Touch Therapy, massage aan gehandicapten en mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel. Wil je meer weten of de Connecting Touch iets voor je kan betekenen? Ken jij iemand die de Connecting Touch Therapy massage kan ontvangen of wil jij deze zelf leren geven? Kijk dan op   www.thobien.nl